اعتراف مي كنم كه پست قبلي رو تند و با عجله نوشتم.. و فكر ميكنم كه اين موضوع باعث شد كه آنچه بيان كردم ، درست فهميده نشه..

من به خوبي واقفم به اينكه اگر زني بخواهد بيايد اينجا و از سكس بنويسد، چقدر عجيب و سوال برانگيز است .. با تقكر سنتي جامعه اي كه من در آن مي زيم، كه سالهاست نسل به نسل با سنگواره گي عجيب و سنگيني منتقل مي شود.

عشق تركيبي است از عناصر روحي و جسمي.. وعشقي كه شايسته نام عشق باشد تنها آن است كه از اتحاد و آميزش اين دو پديد آمده باشد.

من به عنوان يك جنس زن خوب ميدانم كه هر زن جوان دوره اي دارد كه به علت آداب اجتماعي و موانع ديگر تمايل جنسي خود را به صورت عشق افلاطوني ساكت ميكند .. ولي خود را فريب مي دهد..

دختر با اينكه با كيفيت عشق آشناست، در اثر آداب جامعه و تعليمات ناچار است احساسات دروني خود را در سينه حبس كند – آگاهانه يا ناآگاهانه! – اين دختر پرهيزگار پسري را مي بيند و قلبش از ديدن او به طپش مي افتد ، ولي چون ديگران حاضرند جز از مسائل عادي و كلي حرفي نمي زند اما نگاه و يا تماس دست او را منقلب ميكند(خوب به ياد دارم كه دوستي در دوران دبيرستان به پسر دايي خود علاقه داشت و از اينكه پسر دايي پاي خود را به پاي او زده بود، صحبت مي كرد.. اينكه حس خوبي به او دست داه تا باعث شده بود آنرا تعريف كند. و باز همان حس باعث شده كه در ذهن من باقي شود..)

اين حالت مقدمه عشق است اما به حكم رسم و عادت دختر خود را ناچارا بي علاقه نشان ميدهد و گاه حتي خود نيز غافل است كه تظاهر ميكند.

و هر اندازه هم كه مايل به معاشقه و تسليم باشد، اما ترس رسوايي عنان او را ميكشد و همين ترس هزاران زن را به عشق افلاطوني وا مي دارد و گمان مي كنند با پاك كردن و مقدس نمودن احساسات دروني درماني يافته و چاره سازي كرده اند.

ولي در زير اين آب آرام گردابي است و در درون اين ظاهر خاموش غوغايي برپاست.

و نتيجه سركوب آن را در جوانان فقط با كمي واقع نگر بودن به آساني مي توان ديد.. مي بينيم كه مساله سكس هنوز براي جوانان ما حل نشده و يك مساله اصلي است، وسايت هاي سكس و سكس چت ها كه شاهد حضور گسترده آن هستيم، اين مساله را تاييد مي كند.

من به خوبي به تفاوتهاي بين زن و مرد آگاهم. و هيچ گاه طرفدارنظريه آزادي جنسي نبوده و نخواهم بود. (دلايلم را در پست بعدي خواهم نوشت).

اما،

انتخاب شريك نا مناسب جنسي كه بسيار در خواستگاري ها پيش مي آيد، قطعا لطمه هاي شديدي به بنيان خانواده و اجتماع وارد مي كند  كه باز افزايش روز افزون آمار طلاق شاهد اين مدعاست.

و اين لطمه در مورد يك زن بسيار جبران ناپذيرتر خواهد بود و اين همان مساله است كه همواره در كشور من، جامعه من و خانواده من تحت عنوان يك غريزه حيواني و نه انساني پوشانده شده است.

و باز هم اما،

آنچه از همه اين نوشتار مد نظر من بود ، اين نيست.

فقط خواستم بگويم تا كي مي خواهيم با تزريق اين افكار متحجرانه در خون و مغز و فكر و موجوديت دخترانمان آنها را با مشكلات بيشتري در بودنشان مواجه سازيم؟

باز هم تاكيد ميكنم كه منظور آزادي هاي جنسي نيست.

آيا اگر دختر من با كسي كه دوستش دارد، در سن مثلا ۲۲ سالگي، ربطه اي جنسي برقرار كند – كه حق مسلم اوست – بايد مورد سرزنش حتي از طرف خود قرار گيرد؟

شما نمي بينيد همان دختر را كه بعدها با چه چالش هاي روحي و رواني كه خود آنرا عذاب و جدان و احساس گناه مي نامد روبروست و افسردگي هايي كه مطمئنا از او مادر سالمي نخواهد ساخت.

اين فقط فرياد يك حق طبيعي بود.. و بس...

حاشيه:  عشق جسمي مكمل عشق روحي است و همين طور عشق روحي بدون عشق جسمي ناقص است. عشق جسمي نيز به همان اندازه شريف و ملكوتي است.

گفته های این استاد دانشگاه رو هم بخونید..

  RSS